:: All + Most = Allmost ::

อะไีรดี...วันนี้วันพ่อ ก็ไปทำบุญกับพ่อและแม่มาแล้วเมื่อเช้า
กลับมากลิ้งเกลือกดูหนังจบไปอีก 1 เรื่อง... (Azumi II Death or Love?)

แล้วนอนๆนึกไปว่าเมื่อวันที่ 3 ธันวาทางโรงเรียนเชิญพระมาสวดมนต์เพื่อในหลวง
จำได้ว่าติดใจกับคาถาชินบัญชรมาก เพราะที่โรงเรียนเก่าเคยเปิดเพลงคาถาให้ฟังตอนนั่งสมาธิ
เป็นเพลงที่เพราะมาก เป็นเพลงสวดมนต์นะ...เลยลุกขึ้นมาสลัดตัวขี้เกียจออกไป
แล้วก็มานั่งหา...หาไม่ยากเพราะคีัย์เวิร์ดอยู่ที่ เพลง ชินบัญชร เท่านั้นก็มีให้พรึ่บ

คาถาชินบัญชรนี่เป็นพระคาถาที่สำคัญในพิธีกรรมตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา
แล้วต่อมาสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต) พรหมรังสีก็ได้นำมาปรับปรุงแก้ไข
เป็นบทสวดที่ป้องกันอันตราย เหมือนกำแพงที่คุ้มรอบตัว (กำลังนึกถึงมนต์ราชิลด์ของกั๊ชอยู่ - -")

แล้วก็เป็นคาถาที่สวดทำน้ำมนต์แก้โรคภัยได้
พอพูดถึงโรคภัยแล้วก็ึินึกถึงบทสวด โพชฌงคปริต เป็นบทสวดที่รักษาโรคภัย (เค้าว่างั้นนะ)
เอาไว้เดี๋ยวจะมาว่าใหม่ แหะๆ ขอพูดถึงพระคาถาชินบัญชรก่อน

อ้างอิงจาก Wikipedia...

๑.​ชะยาสะนาคะตา​ ​พุทธา​ เชตะวา​ ​มารัง​ ​สะวาหะนัง​ ​
จะ​ตุสัจจาสะภัง​ ​ระสัง​ เย ปิวิงสุ​ ​นะราสะภา

๒.​ตัณหังกะราทะ​โย​ ​พุทธา​ อัฏฐะวีสะติ​ ​นายะกา​
สัพเพ​ ​ปะติฏฐิตา​ ​มัยหัง​ มัตถะ​เก​ ​มุนิสสะรา

๓.​สี​เส​ ​ปะติฏฐิ​โต​ ​มัยหัง​ พุทโธ​ ​ธัมโม​ ​ทะวิ​โล​จะ​เน
สังโฆ​ ​ปะติฏฐิ​โต​ ​มัยหัง​ อุ​เร​ ​สัพพะคุณากะ​โร

๔.​หะทะ​เย​ ​เม​ ​อะนุรุทโธ​ ​ สารีปุตโต​ ​จะ​ทักขิ​เณ​ ​
โกณฑัญโญ​ ​ปิฏฐิภาคัสมิง​ ​ โมคคัลลา​โน​ ​จะ​วามะ​เก

๕.​ทักขิ​เณ​ ​สะวะ​เน​ ​มัยหัง​ ​อาสุง​ ​อานันทะราหุ​โล​ ​
กัสสะ​โป​ ​จะ​ ​มะหานา​โม​ ​ อุภาสุง​ ​วามะ​โสตะ​เล

๖.​เกสันเต​ ​ปิฏฐิภาคัสมิง​ ​สุริ​โย​ ​วะ​ ​ปะภังกะ​โร​
นิสินโน​ ​สิริสัมปันโน​ ​ โสภิ​โต​ ​มุนิปุงคะ​โว

๗.​กุมาระกัสสะ​โป​ ​เถโร​ ​ มะ​เหสี​ ​จิตตะวาทะ​โก​ ​
โส​ ​มัยหัง​ ​วะทะ​เนนิจจัง​ ​ ปะติฏฐาสิ​ ​คุณากะ​โร

๘.​ปุณโณ​ ​อังคุลิมา​โล​จะ​ ​ อุปาลี​ ​นันทะสีวะลี​ ​
เถรา​ ​ปัญ​จะ​ ​อิ​เม​ ​ชาตา​ ​ นะลา​เฏ​ ​ตีละกา​ ​มะมะ

๙.​เสสาสีติ​ ​มะหา​เถรา​ ​ วิชิตา​ ​ชินะสาวะกา​ ​
เอเตสีติ​ ​มะหา​เถรา​ ​ ชิตะวันโต​ ​ชิ​โนระสา​ ​
ชะลันตา​ ​สีละ​เต​เชนะ​ ​ อังคะมังเคสุ​ ​สัณฐิตา

๑๐.​ระตะนัง​ ​ปุระ​โต​ ​อาสิ​ ​ทักขิ​เณ​ ​เมตตะสุตตะกัง​ ​
ธะชัคคัง​ ​ปัจฉะ​โต​ ​อาสิ​ ​ วา​เม​ ​อังคุลิมาละกัง

๑๑.​ขันธะ​โมระปะริตตัญ​จะ​ ​อาฏานาฏิยะสุตตะกัง​ ​
อากา​เส​ ​ฉะทะนัง​ ​อาสิ​ ​ เสสา​ ​ปาการะสัณฐิตา

๑๒.​ชินา​ ​นานาวะระสังยุตตา​ ​ สัตตะปาการะลังกะตา​ ​
วาตะปิตตาทิสัญชาตา​ ​ พาหิรัชฌัตตุปัททะวา

๑๓.​อะ​เสสา​ ​วินะ​ยัง​ ​ยันตุ​ ​ อะนันตะชินะ​เตชะสา​ ​
วะสะ​ ​โต​ ​เม​ ​สะกิจเจนะ​ ​ สะทา​ ​สัมพุทธะปัญชะ​เร

๑๔.​ชินะปัญชะระมัชฌัมหิ​ ​วิหะรันตัง​ ​มะฮีตะ​เล​ ​
สะทา​ ​ปา​เลนตุ​ ​มัง​ ​สัพเพ เต​ ​มะหาปุริสาสะภา

๑๕.​อิจเจวะมันโต​ ​ สุคุตโต​ ​สุรักโข​ ​
ชินานุภา​เวนะ​​ ​ ชิตุปัททะ​โว​
ธัมมานุภา​เวนะ​ ​ ชิตาริสังโฆ​ ​
สังฆานุภา​เวนะ​ ​ ชิตันตะรา​โย​ ​
สัทธัมมานุภาวะปาลิ​โต​ ​ จะ​รามิ​ ​ชินะปัญชะ​เรติ



พระพุทธเจ้า​และ​พระนราสภา​ทั้ง​หลาย​ ​ผู้​ประทับนั่ง​แล้ว​บนชัยบัลลังก์​ ทรงพิชิตพระยามาราธิราช​ผู้​พรั่งพร้อม​ด้วย​เสนาราชพาหนะ​แล้ว​ ​เสวยอมตรสคือ​ ​อริยะสัจธรรม​ทั้ง​สี่ประการ​ ​เป็น​ผู้​นำ​สรรพสัตว์​ให้​ข้ามพ้น​จาก​กิ​เลส​และ​กองทุกข์มี​ ๒๘ ​พระองค์คือ​ ​พระ​ผู้​ทรงพระนามว่า​ ​ตัณหังกร​เป็น​อาทิ​ ​พระพุทธเจ้า​ผู้​จอมมุนี​ทั้ง​หมด​นั้น

ข้าพระพุทธเจ้าขออัญเชิญมาประดิษฐานเหนือเศียรเกล้า​ องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า​ ​ประดิษฐาน​อยู่​บนศีรษะพระธรรม​อยู่​ที่ดวงตา​ทั้ง​สอง​ ​พระสงฆ์​ผู้​เป็น​อากรบ่อเกิดแห่งสรรพคุณ​อยู่​ที่อก

พระอนุรุทธะ​อยู่​ที่​ใจ​ ​พระสารีบุตร​อยู่​เบื้องขวา​ ​พระ​โมคคัลลาน์​อยู่​เบื้องซ้าย​ ​พระอัญญา​โกณทัญญะ​อยู่​เบื้องหลัง พระอานนท์​กับ​พระราหุล​อยู่​หูขวา​ ​พระกัสสะปะ​กับ​พระมหานามะ​อยู่​ที่หูซ้าย

มุนี​ผู้​ประ​เสริฐคือ​ ​พระ​โสภิตะ​ผู้​สมบูรณ์​ด้วย​สิริดังพระอาทิตย์ส่องแสง​อยู่​ที่ทุกเส้นขน​ ​ตลอดร่าง​ทั้ง​ข้างหน้า​และ​ข้างหลัง พระ​เถระกุมาระกัสสะปะ​ผู้​แสวงบุญทรงคุณอันวิ​เศษ​ มีวาทะอันวิจิตรไพเราะ​อยู่​ปาก​เป็น​ประจำ พระปุณณะ​ ​พระอังคุลิมาล​ ​พระอุบาลี​ ​พระนันทะ​ ​และ​พระสีวะลี พระ​เถระ​ทั้ง​ ๕ ​นี้​ ​จงปรากฏเกิด​เป็น​กระ​แจะ​จุณเจิมที่หน้าผาก

ส่วน​พระอสีติมหา​เถระที่​เหลือ​ผู้​มีชัย​และ​เป็น​พระ​โอรส​ ​เป็น​พระสาวกของพระพุทธเจ้า​ผู้​ทรงชัย​ ​แต่ละองค์ล้วน​ ​รุ่งเรืองไพโรจน์​ด้วย​เดชแห่งศีล​ให้​ดำ​รง​อยู่​ทั่ว​อวัยวะน้อย​ใหญ่

พระรัตนสูตร​อยู่​เบื้องหน้า​ ​พระ​เมตตาสูตร​อยู่​เบื้องขวา​ ​พระอังคุลิมาลปริตร​อยู่​เบื้องซ้าย​ ​พระธชัคคะสูตร​อยู่​เบื้องหลัง พระขันธปริตร​ ​พระ​โมรปริตร​ ​และ​พระอาฏานาฏิยสูตร​ เป็น​เครื่องกางกั้นดุจหลังคา​อยู่​บนนภากาศ

ด้วย​เดชานุภาพแห่งพระอนันตชินเจ้า​ไม่​ว่า​จะ​ทำ​กิจการ​ใดๆ​ อนึ่งพระชินเจ้า​ทั้ง​หลาย​ ​นอก​จาก​ที่​ได้​กล่าวมา​แล้ว​นี้​ ​ผู้​ประกอบพร้อม​ด้วย​กำ​ลังนานาชนิด​ ​มีศีลาทิคุณอันมั่นคง​ ​สัตตะปราการ​เป็น​อาภรณ์มาตั้งล้อม​เป็น​กำ​แพงคุ้มครองเจ็ดชั้น

ด้วย​เดชานุภาพแห่งพระอนันตชินเจ้า​ไม่​ว่า​จะ​ทำ​กิจการ​ใดๆ​ เมื่อข้าพระพุทธเจ้า​เข้า​อาศัย​อยู่​ใน​พระบัญชรแวดวงกรงล้อม​ ​แห่งพระสัมมาสัมพุทธเจ้า​ ​ขอโรคอุปัทวะทุกข์​ทั้ง​ภายนอก​และ​ภาย​ใน​ ​อันเกิดแต่​โรคร้าย​ ​คือ​ ​โรคลม​และ​โรคดี​เป็น​ต้น​ ​เป็น​สมุฏฐานจงกำ​จัด​ให้​พินาศไปอย่า​ได้​เหลือ

ขอพระมหาบุรุษ​ผู้​ทรงพระคุณอันล้ำ​เลิศ​ทั้ง​ปวง​นั้น​ ​จงอภิบาลข้าพระพุทธเจ้า​ ​ผู้​อยู่​ใน​ภาคพื้น​ ​ท่ามกลางพระชินบัญชร​ ข้าพระพุทธเจ้า​ได้​รับการคุ้มครองปกปักรักษาภาย​ใน​เป็น​อันดีฉะนี้​แล

ข้าพระพุทธเจ้า​ได้​รับการอภิบาล​ด้วย​คุณานุภาพแห่งสัทธรรม​

จึง​ชนะ​เสีย​ได้​ซึ่ง​อุปัทวอันตราย​ใดๆ​ ​ด้วย​อานุภาพแห่งพระชินะพุทธเจ้า​ ​ชนะข้าศึกศัตรู​ด้วย​อานุภาพแห่งพระธรรม​ ​ชนะอันตราย​ทั้ง​ปวง​ด้วย​อานุภาพ​ ​แห่งพระสงฆ์​ ​ขอข้าพระพุทธเจ้าจง​ได้​ปฏิบัติ​ ​และ​รักษาดำ​เนินไป​โดย​สวัสดี​เป็น​นิจนิรันดรเทอญฯ

เครดิต - Wikipedia

บทสรุปของคำแปลก็ประมาณว่าขออำนาจพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ มาปกปักษ์รักษาชีวิตจากเหล่าศัตรูและโรคภัยต่างๆด้วย และก็จะมีสาวกของพระพุทธเจ้าแต่ละองค์อยู่รอบๆตัวเราประมาณนั้น

แต่เราว่าที่เป็นอย่างนั้นเพราะว่าเกิดจากจิตเรามีสมาธิ จิตของเราสงบจะทำอะไรก็รู้ตัวเสมอ เลยไม่เิกิดอุบัติเหตุอะไร แล้วก็ที่ไม่เกิดโรคเพราะใจเราไม่เครียด เมื่อใจเราไม่เครียดแล้วโรคก็จะเข้ามาเยือนได้ยาก (เว้นแต่ไปตากฝน นอนดึก ไม่รู้จักเวล่ำเวลาประมาณนั้น - -)

เฮ้อ หลังจากออกจากโรงเรียนเก่ามาได้ 3 ปีเศษๆ ก็ไม่ได้ฟังเพลงชินบัญชรอีกเลย
จน...เมื่อหลายเดือนก่อนไปวัดแล้วพระเค้าเปิดเพลงนี้พอดี
แบบว่า...เออ อยากรู้ว่าบทไหน ตอนนั้นไม่รู้ว่าบทไหนเป็นบทไหนด้วย

จำได้แค่บทหลักๆ แต่ชินบัญชรคือได้ยินแค่ชื่อ จำบทสวดก็ไม่ได้
คราวนี้ต้องขอบคุณโรงเรียนที่มีโครงการสวดมนต์ ไม่งั้นเราก็คงไม่ได้มานั่งฟังแบบนี้แน่ๆ ฮ่ะๆ

อื้อ...อยากถามว่าเราแปลกมั้ยที่สนใจเรื่องของธรรมะแบบนี้ (เพราะสอบเรียงความก็เขียนเกี่ยวกับธรรมะไปเต็มๆ)
ไม่รู้สินะ ด้วยความรู้สึกส่วนตัวแล้วคิดว่าโลกนี้ไม่ได้วุ่นวายหรอก แต่คนเราต่างหากที่วุ่นวาย
ถ้าคนเราสงบ อะไรๆที่เป็นอยู่ก็ึคงจะดีขึ้นกว่านี้ (มั้งนะ) แหะๆ

^^