:: All + Most = Allmost ::

แล้วมันต่างกันตรงไหน!?

ความจริงมันก็ไม่ใช่อะไรหรอกนะ แค่ว่ามันมีอะไรทำให้อยากรู้เรื่องนี้ มันแค่ว่าเรื่องมันเริ่มจาก 'เพื่อน' คนนึงที่เป็นโรคซึมเศร้า แต่ไม่มีใครรู้ ไม่มีใครสังเกต...มันทรมานใช่มั้ย?

'เพื่อน' คนนี้เป็นคนที่ร้องไห้บ่อยมาก แต่ไม่มีใครรู้สาเหตุ ร้องทุกวันจนไม่รู้ว่าจะปลอบยังไง บางคน 'รำคาญ'

แต่คงไม่ใช่เราเพราะว่านะ เราก็ร้องไห้บ่อยเหมือนกัน รู้ ว่าต้องมีคนรำคาญ แต่ไม่สนใจ - - ช่างเค้าสิ ไม่เคยร้องขอให้มาปลอบ ไม่เคยอ้อนวอนว่ามาปลอบกุหน่อยนะ มากันเอง - - ไม่ได้เชิญ แล้วอย่ามาบ่น - -*

ความจริงแล้วโรคนี้เป็นอาการทางอารมณ์ชนิดหนึ่ง ที่อาจจะเกิดจากหลายๆอย่างเช่น กรรมพันธุ์, สังคม ฯลฯ

แล้วอาการนี่ถ้าให้มองเพื่อนของเราเองก็สังเกตได้ แต่ไม่ค่อยมีใครสังเกต เลยทำให้คนที่เป็นโรคนี้มีมากขึ้นทุกวันเนื่องจากการกดดันในหลายๆทาง มันเกิดจากความผิดหวังรอบๆตัวหรือการปรับตัวไม่ได้กับสถานการณ์ต่างๆ

ซึ่งความจริงแล้วนอกจากที่เราจะมีแพทย์ดูแลเรื่องร่างกายแล้ว เรายังควรจะต้องมีแพทย์ซึ่งดูแลทางด้านอารมณ์และจิตใจอีกด้วย อันนี้เคยไปอ่านอะไรมาสักอย่างนี่แหละ ที่คนเราเป็นบ้าเพราะว่าไม่มีคนคอยรับฟัง แล้วก็ไม่เคยไปหาหมอเพื่อเช็คสุขภาพจิตของตัวเอง

ซึ่งคนปกติทั่วไปจะคิดว่าเข้าโรงพยาบาลเกี่ยวกับทางจิตต้องเป็นคนที่มีปัญหาเท่านั้น แต่ความจริงแล้วมันไม่ใช่ต่างหากเพราะว่าคนเรามัวแต่คิดแบบนั้นเลยเป็นบ้าไปหลายราย โดยส่วนตัวก็อยากจะเข้าไปปรึกษาหมออยู่เหมือนกันเพราะว่าคิดว่าตัวเองน่าจะใกล้เคียงคนบ้าขึ้นทุกวัน (!?) ไปตรวจนี่หน่า ถ้าไม่เป็นอะไรก็ไม่เสียหายสักหน่อยนี่ แต่ถ้าเป็นขึ้นมาจะได้รักษาทัน

ความจริงน่าจะมี "ตรวจสุขภาพจิตทุกๆ 6 เดือน" เหมือนเวลาเราตรวจฟันบ้างเนาะ ปีละสองครั้ง ถึงจะบอกก็เถอะว่ามันเกิดจากทางด้านอารมณ์เนี่ย (ไอ้โรคซึมเศร้า) แต่ถ้าพิจารณาให้ดีๆแล้ว ก็น่าจะเกิดจากอาการทางจิตด้วย มันต้องมีอะไรสักอย่างกดดันทำให้สภาพจิตใจย่ำแย่แล้วส่งผลกระทบไปถึงอารมณ์ ความรู้สึก การทำงานของระบบประสาท ฯลฯ

ยิ่งถ้าโรคนี้มีอาการหนักมากๆจะส่งผลทำให้ไม่อยากลุกไปไหน วันๆเอาแต่ซึมแต่เศร้าอยู่นั่นแหละ จนในที่สุดกลายเป็นอัมพฤกษ์ อัมพาตเพราะร่างกายไม่ได้ขยับไปไหน มันส่งผลต่อส่วนตัวและส่วนรวมหลายๆอย่างด้วย

วิธีสำรวจตัวเองก็ง่ายๆนะ แค่ดูว่าช่วงนี้เราคิดว่าตัวเองแย่รึเปล่า มองตัวเองในทางลบหรือเปล่า คิดอยากที่จะฆ่าตัวตายบ้างมั้ย? เบื่ออาหาร รู้สึกแย่ๆในชีวิต นอนหลับไม่สนิท ชีวิตเหมือนอยู่ไปวันๆ ฯลฯ เพราะที่กล่าวมาก็คืออาการของคนที่เป็นโรคนี้

ถ้าพบว่าตัวเองมีอาการอย่างที่ข้างบนบอกก็อยากให้รีบไปพบแพทย์เลย ไม่ใช่ว่าพอเราไปปุ๊บเราจะกลายเป็นคนโรคจิตซะเมื่อไร ถ้าค่อยๆรักษาเดี๋ยวก็หายไปเอง แต่วิธีที่แม่ของเราแนะนำมาก็คือให้ทำสมาธิ นั่งสวดมนต์ไปประมาณนั้น เค้าว่ากันว่ามันจะช่วยให้อาการดีขึ้นนะ - -

ก็ถ้าอยากรู้ข้อมูลเรื่องนี้ให้มากกว่าเดิมก็ โรคซึมเศร้า

หากคนข้างเคียงมีอาการแบบที่บ่นๆมาก็อยากให้ดูแลเขาให้ดีนะคะ อย่าไปทำท่าทีว่ารำคาญอาการแบบนั้นเพราะมันจะทำให้รู้สึกแย่เข้าไปอีก

ด้วยความปรารถนาดีจากบล็อกออลโมสดอทเอ็กทีนดอทคอม