:: All + Most = Allmost ::

รู้สึกไม่ได้เข้ามานานแล้ว...หลังจากเปิดเทอม ฮ่าๆ เพราะยังปรับตัวไม่ค่อยได้ บางวันกลับมาสี่โมงครึ่งก็นอนตั้งแต่สี่โมงครึ่งยันหกโมงเช้า...

 

หลังจากที่ไปงานหนังสือมา (นานแล้ว) ก็ได้หนังสือมาหลายเล่มอยู่ แต่ขอหยิบเอาเรื่องนี้มาพูดดีกว่าเพราะส่วนตัวชอบมากๆ ที่บ้านนี่อ่านกันทั้งครอบครัว (ยกเว้นหม่าม๊า)

 

'ยอดขุนโจร'

 

หรือที่พี่คนขายเรียกว่าจับอิดนึ้งภาคสอง - -" เป็นของสำนักพิมพ์สยาม อินเตอร์บุ๊คส์ จำได้ว่าตอนที่เราไปซื้อก็มีคนคนนึงไปซื้อเหมือนกัน

เธอ: เอ่อ มียอดขุนโจรมั้ยคะ?
คนขาย: อะไรนะครับ?
เธอ: ยอดขุนโจรน่ะค่ะ เซียวจับอิดนึ้ง...
คนขาย: อ่อ...มีครับๆ

ตกลงคือ...?  ถ้าเรียกยอดขุนโจรแล้วจะไม่รู้จัก ต้องเรียกเซียวจับอิดนึ้ง !! เอ้อเนอะ - -" แต่พี่ๆที่บูธนี้เป็นกันเองดีมากเลย แต่คือแบบเรากำลังรอรับหนังสืออยู่ แล้วมีคนเดินมาถามหาหนังสือที่เราเพิ่งเลือกไป...แบบ .. ไม่น่าเชื่อ!!!!!!!!!!!

 

แต่คือว่าเงินมันไม่พอ ถ้าเงินเหลือเยอะกว่านั้นว่าจะหยิบลูกปลาน้อย (เซียวฮื้อยี้) มาด้วย 

 

คือที่บ้านจะเป็นพวกที่ชอบอ่านหนังสือจีนกำลังภายในกันเป็นกิจวัตร เมื่อก่อนสองพี่น้อง (พี่ชาย-น้องสาว) ก็ปะฝีมือกันบ่อยๆ ตีกันไม่เว้นแต่ละวัน สนุกดี มาถึงตอนนี้ 'กำลังภายใน' มันแทรกซึมไปในกระแสเลือดของตระกูลนี้เข้าซะแล้ว

 

แล้วก็ชอบนิยายของ 'โกวเล้ง' ถึงขั้นที่เรียกได้ว่า 'บ้า' อย่างเต็มตัว (เน้นหนักที่พี่ชาย เหมือนท่านชายจะอ่านครบแล้ว ในขณะที่เรากำลังทยอยเก็บอยู่) ที่บ้านไม่รู้ว่าเป็นอะไรเพราะนิยายของหวงอี้หรือคนอื่นๆเราก็ไม่ค่อยซะด้วย

 

พูดถึงโกวเล้งก็คงจะรู้จักกันทุกคนล่ะนะ ผลงานจากตัวหนังสือออกมาเป็นจอแก้ว จอเงินกันให้มากมายนับไม่ถ้วน โอ...ที่เด่่นๆก็มี 'ลี้คิมฮวง' จาก 'มีดบินไม่พลาดเป้า (ฤทธิ์มีดสั้น)', 'เซียวฮื้อยี้' จาก 'ลูกปลาน้อย', 'ชอลิ้วเฮียง' จาก 'จอมโจรหอม (ชอลิ้วเฮียง)' ฯลฯ

 

แต่เรื่องนี้ก็มีความโด่งดังและประทับใจไม่แพ้เรื่องที่ว่ามาข้างบนนั่นเลย...

 

จับอิดนึ้งภาคต่อที่เอามาเีขียนนี่เป็นสี่ปีหลังจากที่โกวเล้งเขียนอันแรกจบ แล้วจบแบบ...ค้าง จบแบบหนังฝรั่งปล่อยให้ผู้คนต่างคาดเดาเอาไปเอง แล้วยังไง...ในที่สุดก็ต้องมาเขียนต่อจนได้

 

เปิดฉาก...

 

เรื่องนี้ทั้งสองภาคเปิดฉากมาด้วยสตรีที่แกร่งที่สุด สตรีที่ถูกเปรียบดังนางปีศาจ 'ฮวงซี่เนี้ย' เปิดมาด้วยนางทั้งสองภาค และจะต้องเปิดมาในตอนที่อาบน้ำอยู่ เพราะยามที่นางอาบน้ำจะต้องมีบุรุษที่ชมชอบการดูสตรีอาบน้ำมาดูนาง...

 

ทุกคนที่อยู่ในเรื่องนี้ล้วนเกี่ยวข้องกับความเป็นความตายของจับอิดนึ้งอยู่แล้ว และนาง...ก็เป็นอีกคนหนึ่งที่มีส่วนสำคัญกับชีวิตของจับอิดนึ้งเหมือนกัน ฮวงซี่เนี้ยหลงรักจับอิดนึ้ง แต่เขากลับมอบหัวใจให้ 'ซิมเปียะกุน'

 

ซิมเปียะกุน สตรีที่มีความงามเป็นอันดับหนึ่งในแผ่นดิน...นางก็เป็นคนหนึ่งที่ทำให้หนังสือเรื่องนี้ดำเนินมาจนถึงตอนจบ

 

ในฉากสุดท้ายของเล่มหนึ่งนั้น เพียงแค่จบด้วยการที่เซียวจับอิดนึ้งไปประลองกับเทพสำราญ ศัตรูตัวฉกาจของพระเอกกันทีเดียว... 

 

และในเล่มที่สอง ได้กล่าวไว้ว่าเทพสำราญตกตายแล้ว แต่ว่าพรรคพวกของมันก็ยังอยู่ หนำซ้ำัยังมีคนที่สืบทอดตำแหน่งของมันอีกด้วย!

 

(อ่านเรื่องทั้งหมดได้ที่หนังสือยอดขุนโจร (เซียวจับอิดนึ้ง) สำนักพิมพ์สยาม อินเตอร์บุ๊ค)

 

"ชนชาวโลกเพียงสมเพชเวทนาแพะแกะ มิมีผู้ใดล่วงรู้ถึงความคับแค้นรันทดเงียบเหงาเปล่าเปลี่ยวของสุนัขป่า เพียงเห็นสภาพอำมหิตตอนที่สุนัขป่าทำร้ายแพะแกะ แต่ไม่เห็นถึงความหิวโหยท่ามกลางหิมะหนาวเหน็บของสุนัขป่า แพะแกะตอนหิวโหยสามารถรับประทานหญ้า สุนัขป่าหิวโหยหรือสมควรอดตาย"

 

"คนผู้หนึ่งหากคิดมีชีวิตสืบต่อ ต้องสะกดกลั้น กล้ำกลืนความเงียบเหงาเปล่าเปลี่ยวโดดเดี่ยวเดียวดาย เหยียดหยามดูแคลน เจ็บปวดรวดร้าว ขอเพียงแสวงหาความสุขสำราญจากการอดกลั้น จึงเป็นความสุขที่แท้จริง"

 

ฝีมือการแปลต้องขอยกให้ 'น.นพรัตน์' เลย ขอบอกว่าเขาเก่งจริง!
ยิ่งอ่านยิ่งชอบ อ่านแล้วความรู้สึกมันต่้างจากที่อ่านครั้งแรก...เหมือนพอเรามองโลกกว้างขึ้น มาอ่าน เราก็เข้าใจมากยิ่งขึ้นกว่าเดิม ทัศนคติที่มันเปลี่ยนแปลงไป มันก็ทำให้ความรู้สึกมันเปลี่ยนไปเหมือนกัน ^^

 

ตอนนี้อ่านเล่มสอง ภาคสองใกล้จบแล้วล่ะ แต่อ่านแล้วก็ไม่รู้จะเอาไปพูดกับใคร...เพราะพ่อก็ยังงงๆ
พี่ชายก็ไม่กลับบ้าน ยิ่งเพื่อนที่โรงเรียนด้วยแล้ว...ไม่มีใครสนใจหนังสือแบบนี้เอาซะเลย
เหมือนจะเป็นเด็กผู้หญิงในโรงเรียนแค่คนเดียวที่ชมชอบหนังสือกำลังภายใน เฮ้อ...

 

แต่อยากแนะนำให้หลายๆคนอ่านเพราะการมองโลกบางมุมอาจจะเปลี่ยนไปเลยก็ได้